Saturday, January 12, 2013

ఏ రాగమో ....???




ఉదాశీనత ఊదా దుప్పటి  కప్పుకుని 
నిశ్శబ్దం  తలదిండులోకి తల  దూర్చి 
నిద్ర పోదామని వెర్రి ప్రయత్నమొకటి  చేస్తానా  
ఉహు  కలత నిదుర కూడా కరుణ చూపదే 

నీ మాటలు  నాకోసం మాత్రమే నీవు ఆలపించే గీతం 
మనమధ్య  తెలీకనే జారిపోయిన మోమాటపు యవనిక 
మాటల మాటునుండి కలిసిన మనసుల భావాలు 
గుండెనెవరో తడిమి చేతుల్లోకి తీసుకున్నట్టు 
మౌన ప్రసారాలలో మనః ప్రాకారాలను చుట్టేస్తోన్న  
 నీ  ప్రాణ వీణా నాదం ...

ఎన్నో మైళ్ల దూరం లో నీవున్నా 
నా  చెక్కిలి పై నీ కన్నీటి స్వర స్పర్శ 
అభిజాత్యాలని అహంకారాలని వదిలేసి 
నీవు పలికే సరాగాల సరస రాగాలు 
ఇలా వేళకాని వేళలో ...
ఈ  నిశ్శబ్దపు నిశీధిలో నను కనురెప్ప వేయనీయవు 

ఏ  క్షణాన్నైనా నీవు మోగించే తంత్రీ నాదం 
నిను వినలేక పోతానేమో నన్న భయం 
నీవల్లిన పదాల పాదాలను స్పృశించాలని 
అను క్షణం ఎదురు చూస్తూ 
ఎంత రాత్రైనా ...ప్రదోష వేళ నైనా 
ఒక్క సారి నీ గళ  మాధుర్యం లో తరించనిదే 
ఊపిరి తీస్తోన్నా ప్రాణం లేనట్టు 
మనసులేని మనిక లో తప్పక బతుకుతూ 

కొన  ఊపిరి వరకూ నీ కోసం ....
నిరీక్షిస్తూ ....
నీ మాట వినని నాడు ...
ఉదాసీనత దుప్పటి కప్పుకుని 
నిశ్శబ్దం తలదిండులోనికి 
నిరాశా నిస్పృహలను  వొంపు కుంటూ 
నిద్రా శూన్యత లో ...కొనగోటి మీటుకై వేచే 
బతుకు వీణ తీగెలను శృతి చేసుకుంటూ 
నీవోచ్చే వేళకి అపస్వరాలను పలకనీయకుండా 
ఉంచాలని విశ్వ ప్రయత్నం చేస్తూ ...

అనంత శూన్యం లోకి చేతులు చాచి ..
చిక్కని చీకటి లోనికి చూపులు నిలిపి ..
నీ కోసం ...నిరంతరం ..
నీకూ నాకూ నడుమ కనురెప్ప కూడా 
అడ్డం పడకూడదని రెప్ప గాస్తూ ...
 కాల గమనం లో చలించని గమకాన్నై  ..
.... .నీకోసమే !!!

.............................................................ప్రేమతో .... జగతి 3.19am Saturday 12th january 2013 





Thursday, January 3, 2013

మీ అందరితో ఒక మాట



ప్రమాదమెప్పుడూ హఠాత్తుగానే కదా జరిగేది 
ఎక్కడి నుండో ఎవరి నోటి నుండో హఠాత్తుగా ...

ఒక్క మాట వచ్చిపడింది 
పడుతూనే  కపాలాన్ని ముక్కలు చేసి 
హృదయాన్ని తూట్లు పొడిచింది 
ఒక్క మాటుగా నాడీ  వ్యవస్థ సర్వస్వమూ 
అచేతనమై పోయింది 
మనసు నిస్సహాయంగా చూస్తుంది
ప్రమాదమనుకున్నా గానీ 
కావాలనే సంధింపబడ్డ అస్త్రం అని తెలిసాక 
మ్రాన్పడిపోయాను ..

చిత్రం దు:ఖమూ కలగలేదు 
కన్నీళ్లు చింద లేదు ...
ఎక్కడో ఎద  లోతుల్లోకి 
బల్లెం గుచ్చినంత నొప్పి మాత్రం తెలిసింది 
నొప్పి తీవ్రతలో దేహం కూడా 
చలించి పోతూ మూలగనాన్నా లేదు 

అయిన గాయం మాత్రం తీవ్రమైనదే 
ఇంతవరకూ బల్లెమూ కత్తీ శూలమో 
లోహపు వస్తువులో  గాయం చెయ్యగలిగే పరికరాలనుకున్నాను  
కానీ! మాట ఇంత మనసు కోస్తుందని ఇప్పుడే 
అనుభవం తో తెలుసుకున్నాను 

ఇంతటి గాయం నాకు కలగడానికి నే చేసిన
పాపమో తప్పో  నాకైనా తెలియాలిగా 
అందుకే ప్రయత్నించి తెలుసుకున్నా 
నన్ను ఎందుకు గాయ పరిచారు అని మాటలనే అడిగా 

నీవు చేసిన తప్పిదానికే అన్నాయి 
ఏం చేసానో చెప్పమన్నాను 
మనసు విప్పి మమ్మల్ని వదిలేసావుగా 
అన్నాయవి  ఖచ్చిగా ....

ఆశ్చర్యం తో చూస్తున్న నాతో తిరిగన్నాయిలా 
మనసులోని ప్రేమను మా ద్వారానే గా 
నీవు  అందరికీ పంచావు
నీ మటుకు అవి నీకు మంచివేనేమో గానీ 
చాలామంది మమ్మల్ని అసహ్యంగా చూసారు 
అనురాగ రంజితమైన నీ పలుకులని 
అభాసుపాలు జేసి నవ్వుకున్నారు 
అవమానం తో క్రుంగి పోయాము మేము 

అందుకే మాటలాడ రాదు అనేది 
విసురుగా వచ్చి తగిలింది విసుగు 
ప్రేమగా  మనసు విప్పి ఒక్క మాట 
ఆత్మీయంగా ఒక్క పలకరింపు 
ఆర్తిగా ఆవేదనని పంచుకుంటూ 
నేను మాటలెన్నో ఆడాను నిజమే 
కానీ ! అందుకు ఇంత  తీవ్రమైన  శిక్షా ?

మాటలకు ప్రేమను అద్ద డమే తెలుసు నాకు 
భావాలకు మాటలిచ్చి 
ఆప్యాయతగా మాటాడటమే చేతవును 
అంతకు మించి నే చేసిన నేరం లేదు సుమా 

అనురాగం ఒక అసహ్యంగా అగుపిస్తే 
అభిమానం అసహజంగా వినిపిస్తే 
నేనంటూ చెయ్యగలిగేది ఏమీ లేదు 
చెయ్యని తప్పుకి శిక్షలూ 
అనర్ధంగా మోసే శిలువలూ 
తక్కువేమీ లేదీ మనుషుల లోకం లో 
నన్ను అనురాగం పంచినందుకే కనుక శిక్షిస్తే 
ఆనందంగా జన్మ జన్మ లోనూ  భరిస్తాను చిరునవ్వుతో 

మాటలతో అన్ననప్పుడు నేనిలా 

మీతోనూ చెప్తున్నా ఎప్పటికైనా 
ప్రేమే జయిస్తుంది ప్రేమే 
మానవాళిని ఏకం చేస్తుంది 
మీ ఉనికిని మీరు కోల్పోకండి 
అవమానాలు ఎన్ని ఎదురైనా
మీ అస్తిత్వాన్ని విడవకండి 
ప్రేమ అన్ని ఆయుధాలకంటే  బలమైన అస్త్రం 
ఇందులో రక్త పాతం ఉండదు  
ఎన్నటికైనా అనురాగమే జయ పతాక ఎగరవేస్తుంది 
ఇది నిజం ఒక మనిషి మాట కోసమో 
ఒక మనసుని బాధించడం కోసమో 
ఈటేల్లా మిమ్మల్ని వాడుకున్న వారిని 
చూసి జాలిపడండి 

అది వారి నైజమని సానుభూతి చూపండి 
మాటలతో మది ఛిద్రం చెయ్యడం 
గొప్పతనం కాదు 
మాటలతో మంచిని నిలబెట్టిన నాడు 
మీకు , మిమ్మల్ని పలికే వారికీ 
జన్మ సార్ధకత అన్నాను ఓదార్పుగా 

ఇప్పుడు నాకు తగిలిన మాటల గాయాల 
సలపరింత లేదు బాధా లేదు 
ఆ మాటలన్న వారి మనస్థితి తల్చుకుని 
జాలి వేసింది నిజమే 
మాట జారడం మాట తూలడం 
కూడా ఒక దీర్ఘకాల వ్యాధే సుమా 
వ్యాధి గ్రస్తులపై ఆగ్రహమేల 
నాలో నేను నవ్వుకుంటూ ప్రేమ 
మాటలాడటం మొదలు పెట్టాను 

.....................................................మాటలతో గాయ పరిచిన వారందరికీ ప్రేమతో ..మీ జగతి
                                    12.45 ఏ .ఎమ్  2 జనవరి 2013 బుధవారం   






Friday, December 14, 2012

జ్వాలార్ద్ర జ్ఞాపకాలలో



మొహబ్బత్ కా మసీహా!   ఆదాబ్ అర్జ్ హై !!
ఆత్మీయ లిపిలా గుండెనిండా ఆవరించివున్న 
మీ గురించి ఏమి రాయగలను?

దోసెడు పదాలు పుంజీడు వాక్యాలతో 
మీ ఆప్యాయతా మాధుర్యాన్ని ఆవిష్కరించలేను 
కొందరి మాటలు మెదడుకి పని చెపుతాయి 
కొందరి పలుకులు హృదయాన్ని కదిలిస్తాయి 
మీ వాక్కులు రస గుళికలు 
మెదడునూ , మదినీ చలింప చేస్తాయి 

ఇరానీ చాయ్ నుండి ఇండో -చైనా సంబంధాల దాకా 
చక్కెర  పొంగలి నుండి చలం శైలి దాకా 
ఒకటా రెండా ఎన్నని కబుర్లు కమ్మని విందులు 
మీతో కలిసి గడిపిన కొద్ది సమయమైనా 
బహు విషయాంశాల మృష్టాన్న భోజనమే --
నజ్మ్ , గజల్, గీత్ , షేర్ 
సైగల్ , సురయ్యా , జగ్జిత్ , కిషోర్ ,
హిందీ , ఉర్దూ, తెలుగు , సంస్కృతం 
ప్రాచీన , ఆధునిక కావ్య మధురిమ 
మీ వాక్ ఝరీ ప్రవాహం లో 
నవ రాసానుభూతుల ఆస్వాదనమే 

ఆపితే ఆ క్షణాలు ఎక్కడ జారిపోతాయోనన్న 
ఆతృత తో మాట్లాడే మీ ఆర్ద్రత 
బతికే ప్రతి క్షణాన్ని జీవించడం లోని 
మమతను తెలిపిన మీ ఔదార్యం 
జీవనావసరాలెన్నున్నా 
ఎవరినీ అర్ధించని మీ ఆత్మాభిమానం 
నిలువెత్తు నిండు దనానికి నిదర్శనమయిన  
జనాబ్ -ఎ - ఆలం ! అస్సాలామాలేకుం !

కలిసిన ప్రతి సారీ 
ముంచెత్తే మీ వాక్కుల వరద వాగు ముందు 
జలపాతాలు చిన్నబోతాయి 
సముద్రం తడబడి గొంతు సవరించుకుంటుంది 
పిడుగుల లోకమొకటి 
తన అంశను భూమ్మీద చూసి సంతసిస్తుంది 
రెండో పోలిక లేని 
ఒకటో రకపు విస్మయానుభవానంద కరం 
ప్రసంగమై సాగే మీ స్థిర గంభీర స్వరం 
తిరిగిరాని స్వప్నమిక ఎన్నటికీ --

గత ఏడాది ఇరవై ఒకటి మార్చి న 
మీ మాటలింకా గుర్తున్నాయి 
ఎలా బతకాలని కల గన్నాం అన్నప్పుడు 
నిబిడ ఆశావాద కాంతి మీ విప్పారిన కళ్ళల్లో 
ఎలాగో జీవితాన్ని జీవించాం 
అన్నప్పుడో అనివార్య నిర్వికారత 
అగ్ని పర్వతం మీద కాల కరాళ మేఘ ఛాయ 
గుండెల్లో గడ్డ కట్టుకు పోయింది 

పాదాలకు నమస్కరిస్తే 
మీ దంపతులందించిన ఆశీర్వచనాలు 
అవే మాకిక వెలకట్టలేని జ్ఞాపకాలు 
నిరంతర స్ఫూర్తి దాయకాలు 
సిద్ధాంతాలూ, విశ్వాసాలూ, 
జీవన క్రూర వాస్తవాలు 
బతుకు లోని విలోమాలు 
అన్నిటినీ సమ్యక్ దృష్టి తో స్వీకరించిన 
మీ మహోన్నత తాత్వికత 
మాకు చిరంతన ఆదర్శం 

హమేషా కె లియే అల్విదా అంటూ 
మము వీడిపోయిన 
పదును పలుకుల పసిడి అంచుల పాదుషా !
ఖుదా హఫీజ్ 
మానవ ప్రేమానురాగా ప్రవక్తా !!!

...........................................ప్రేమతో ...జగద్ధాత్రి 
(జ్వాలా ముఖి మరణం తర్వాత ఆయనకి ఇచ్చిన నివాళి , నాకు వచ్చీ రాని భాషలో , బాగా వచ్చిన ప్రేమ భాషలో )


Monday, November 19, 2012

మారని ఆమె, సముద్రం, నేను




" ఓహ్ ! షట్ అప్ ధీరూ నిన్నేవడూ బాగుచెయ్యలేడు .." 
అతని గొంతులో ధ్వనించిన కోపానికి బిత్తర పోయింది ఆమె. 
" ఎప్పుడూ ప్రేమ ప్రేమ అని ఎందుకు వెంట బడతావ్ అసలు మనసే లేదు అంటుంటే ప్రేమట ప్రేమ ..." అంత  అసహనం ఎప్పుడూ చూడలేదు అతనిలో.
" పలకవు ఉలకవు ఏయ్ నిన్నే !.." ఒక్కసారి అతని వైపు తలెత్తి చూసి మళ్ళీ ఇసికను చేతులతో సవరిస్తూంది ఆమె. 
" ఎమన్నా అన్నామా  మౌనం అమ్మగారికి ... ఓయ్ ..." ఆమెని కుదిపాడు 
తలెత్తి చుసిన ఆమె కళ్ళల్లో నిండుగా నీళ్ళు ఒలక బోయే మేఘాల్లా . ఒక్క క్షణం చలించినా వెంటనే సర్దుకున్నాడు. 
" వద్దు ...ఈ కన్నీళ్ళతో ఎవరినే కట్టి పడేయ్యాలేవు ..." విసుగ్గా అన్నాడు 
" నేనెప్పుడైనా అలా కట్టి పడేసే ప్రయత్నం చేసానా ?"  నెమ్మదిగా ప్రశ్నించింది.
వెంటనే మాటలు రాలేదతనికి  ... నిజమే ఎప్పుడూ తను బాధ పడుతుంది తప్ప ఏ  విషయం లోనూ ఏదీ అడగదు. 
" ఏమో నా వరకు నేనేమీ నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానని  చెప్పలేదు ప్రేమించలేను కూడా ... " నిష్కర్షగా అన్నాడు.
మళ్ళీ తనే " అసలీ ప్రేమ అనే దాన్ని నమ్మని వాళ్ళలో మొదటి వాడిని నేనే " 
" ఇవన్నీ ఇప్పుడెందుకు మాటాడు తున్నావో తెలుసుకోవచ్చా...?" నిమ్మళంగా అడిగింది 
కాసేపు మౌనం .... " ఏమో చెప్పాలనిపించింది అంతే " 
" నేనేమన్నా అడిగానా ?" 
" లేదులే ...కానీ , నాకే ఎందుకో నువ్వు పదేపదే ప్రేమ అనడం నచ్చలేదు "
" సరే ఇంకెప్పుడూ అనను ఓకే నా ..." వెంటనే ఒప్పేసుకుంది. ఇక ఏమనాలో తోచలేదు అతనికి. 
" ఎందుకు తాత్వికా ! ఈ రోజు నా ప్రేమ ని తిడుతున్నావు ..." పకాపక నవ్వింది 
" నేనేమీ ఎవరినీ నిర్బంధించలేదు గా ప్రేమ అంటూ... ఆయినా ప్రేమ బంధం అంటారు కానీ  నా దృష్టిలో ప్రేమ బంధ విముక్తి "
" చాల్లే ఆపు తల్లీ నీ సిద్ధాంతాలు ..." 
" అదే పొరబాటు ఏ  సిద్ధాంతం లేనిదే ప్రేమ " 
" నాకు ఈ దేహం పై తప్ప దేని మీద నమ్మకం లేదు ..."
" దేహం లోని ఒక అంగమే మెదడు , హృదయం కాదా ... మరి అందులోంచి జనిన్చేదే గా ప్రేమ ?"
" ఆపు రాక్షసీ ! ఎక్కడో దేన్నో తీసుకొచ్చి దీనికి ముడి పెడతావు "
" సరే మళ్ళీ ఎప్పుడూ మాటాడను లే ..." నిశ్సబ్దంగా తల వంచుకుంది . ఆమె పయ్యెద పై కన్నీళ్లు పారిజాతాల్లా జలజలా  రాలడం చూసాడతను 
దగ్గరకి తీసుకుందామని చాచిన చేతులు ఎందుకో ఆగి పోయాయి. 
ఎలా చెప్పాలి  ఈమెకి అనిపించింది ఒక్క క్షణం . ఆమె నమ్మకం ఎలా కాదనాలి. ఎవరు ఏ  ద్రోహం చేసినా కూడా ప్రేమతోనే జయించాలి తప్ప ద్వేషం గా మర్చుకోకుడదని వాదించే ఈ ప్రేమ మూర్ఖురాలికి ఎలా చెప్తే  బోధ పడుతుంది ? ఎందుకో ఒక్కసారిగా కోపం జాలి విసుగు కలిగాయతనికి. 
తనం కోసమంటూ ఏమీ మిగుల్చుకోదు , భవిష్యత్తు ఆలోచించదు ... ప్రేమించే మనుషుల కోసం ఏదైనా చేసేస్తుంది. ఇలాంటి మనుషులు కూడా ఉంటారా అనిపించెంత వెర్రిది.
అందుకే తల్లి , భర్త , అత్త మామలూ అందరూ మోసం చేసారు , విచిత్రం ఏమిటంటే తెలిసినా ఎవరి పట్లా ద్వేషం పెంచుకోదు. కానీ ఎలా బతుకుతుంది అర్ధం కావడం లేదు. 
ఒక్కసారిగా జాలి ( ప్రేమ అనకూడదు లెండి) ఆమె ని దగ్గరగా హత్తుకున్నాడు. 
" సర్లే పద వెళ్దాం , నీకు చెప్పినా అదిగో  ఆ సముద్రానికి చెప్పినా మీ ఘోష మీదే ...పద పిచ్చీ !" అనునయంగా ఆమె భుజాల చుట్టూ చేతులు వేసి నడిపించాడు మౌనంగా నడిచింది అతనితో. 
...........................................ప్రేమతో ..జగతి 12.40pm Friday 16th Nov 2012