Friday, November 30, 2012
Monday, November 19, 2012
మారని ఆమె, సముద్రం, నేను
అతని గొంతులో ధ్వనించిన కోపానికి బిత్తర పోయింది ఆమె.
" ఎప్పుడూ ప్రేమ ప్రేమ అని ఎందుకు వెంట బడతావ్ అసలు మనసే లేదు అంటుంటే ప్రేమట ప్రేమ ..." అంత అసహనం ఎప్పుడూ చూడలేదు అతనిలో.
" పలకవు ఉలకవు ఏయ్ నిన్నే !.." ఒక్కసారి అతని వైపు తలెత్తి చూసి మళ్ళీ ఇసికను చేతులతో సవరిస్తూంది ఆమె.
" ఎమన్నా అన్నామా మౌనం అమ్మగారికి ... ఓయ్ ..." ఆమెని కుదిపాడు
తలెత్తి చుసిన ఆమె కళ్ళల్లో నిండుగా నీళ్ళు ఒలక బోయే మేఘాల్లా . ఒక్క క్షణం చలించినా వెంటనే సర్దుకున్నాడు.
" వద్దు ...ఈ కన్నీళ్ళతో ఎవరినే కట్టి పడేయ్యాలేవు ..." విసుగ్గా అన్నాడు
" నేనెప్పుడైనా అలా కట్టి పడేసే ప్రయత్నం చేసానా ?" నెమ్మదిగా ప్రశ్నించింది.
వెంటనే మాటలు రాలేదతనికి ... నిజమే ఎప్పుడూ తను బాధ పడుతుంది తప్ప ఏ విషయం లోనూ ఏదీ అడగదు.
" ఏమో నా వరకు నేనేమీ నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానని చెప్పలేదు ప్రేమించలేను కూడా ... " నిష్కర్షగా అన్నాడు.
మళ్ళీ తనే " అసలీ ప్రేమ అనే దాన్ని నమ్మని వాళ్ళలో మొదటి వాడిని నేనే "
" ఇవన్నీ ఇప్పుడెందుకు మాటాడు తున్నావో తెలుసుకోవచ్చా...?" నిమ్మళంగా అడిగింది
కాసేపు మౌనం .... " ఏమో చెప్పాలనిపించింది అంతే "
" నేనేమన్నా అడిగానా ?"
" లేదులే ...కానీ , నాకే ఎందుకో నువ్వు పదేపదే ప్రేమ అనడం నచ్చలేదు "
" సరే ఇంకెప్పుడూ అనను ఓకే నా ..." వెంటనే ఒప్పేసుకుంది. ఇక ఏమనాలో తోచలేదు అతనికి.
" ఎందుకు తాత్వికా ! ఈ రోజు నా ప్రేమ ని తిడుతున్నావు ..." పకాపక నవ్వింది
" నేనేమీ ఎవరినీ నిర్బంధించలేదు గా ప్రేమ అంటూ... ఆయినా ప్రేమ బంధం అంటారు కానీ నా దృష్టిలో ప్రేమ బంధ విముక్తి "
" చాల్లే ఆపు తల్లీ నీ సిద్ధాంతాలు ..."
" అదే పొరబాటు ఏ సిద్ధాంతం లేనిదే ప్రేమ "
" నాకు ఈ దేహం పై తప్ప దేని మీద నమ్మకం లేదు ..."
" దేహం లోని ఒక అంగమే మెదడు , హృదయం కాదా ... మరి అందులోంచి జనిన్చేదే గా ప్రేమ ?"
" ఆపు రాక్షసీ ! ఎక్కడో దేన్నో తీసుకొచ్చి దీనికి ముడి పెడతావు "
" సరే మళ్ళీ ఎప్పుడూ మాటాడను లే ..." నిశ్సబ్దంగా తల వంచుకుంది . ఆమె పయ్యెద పై కన్నీళ్లు పారిజాతాల్లా జలజలా రాలడం చూసాడతను
దగ్గరకి తీసుకుందామని చాచిన చేతులు ఎందుకో ఆగి పోయాయి.
ఎలా చెప్పాలి ఈమెకి అనిపించింది ఒక్క క్షణం . ఆమె నమ్మకం ఎలా కాదనాలి. ఎవరు ఏ ద్రోహం చేసినా కూడా ప్రేమతోనే జయించాలి తప్ప ద్వేషం గా మర్చుకోకుడదని వాదించే ఈ ప్రేమ మూర్ఖురాలికి ఎలా చెప్తే బోధ పడుతుంది ? ఎందుకో ఒక్కసారిగా కోపం జాలి విసుగు కలిగాయతనికి.
తనం కోసమంటూ ఏమీ మిగుల్చుకోదు , భవిష్యత్తు ఆలోచించదు ... ప్రేమించే మనుషుల కోసం ఏదైనా చేసేస్తుంది. ఇలాంటి మనుషులు కూడా ఉంటారా అనిపించెంత వెర్రిది.
అందుకే తల్లి , భర్త , అత్త మామలూ అందరూ మోసం చేసారు , విచిత్రం ఏమిటంటే తెలిసినా ఎవరి పట్లా ద్వేషం పెంచుకోదు. కానీ ఎలా బతుకుతుంది అర్ధం కావడం లేదు.
ఒక్కసారిగా జాలి ( ప్రేమ అనకూడదు లెండి) ఆమె ని దగ్గరగా హత్తుకున్నాడు.
" సర్లే పద వెళ్దాం , నీకు చెప్పినా అదిగో ఆ సముద్రానికి చెప్పినా మీ ఘోష మీదే ...పద పిచ్చీ !" అనునయంగా ఆమె భుజాల చుట్టూ చేతులు వేసి నడిపించాడు మౌనంగా నడిచింది అతనితో.
..............................
Sunday, October 7, 2012
అతను ...ఆమె ...ఆత్మీయం
" మీరు డయల్ చేసిన నంబర్ మరి ఒకసారి సరి చూసుకోండి ..." చిలిపిగా అంది
" హహహ చాల్లే నేనే నంబర్ చేసానో నాకు తెల్సు కానీ .... ఏంటీ కోపమా ..." అంత లాలనగా అడిగితే కోపమా అబ్బే అదెప్పుడో రింగ్ టోన్ వినగానే పోయింది కదా.
అయినా బింకంగా " కోపం ఏమీ లేదు ... కొద్దిగా బాధ అంతే.." ఎంతగా మామూలుగా చెప్దామనుకున్నా చలింపు స్వరం లో తనకే తెలుస్తోంది.
కాస్త సర్దుకుని ..." ఎప్పుడు వచ్చేదీ ? " ఆత్రంగా అడిగింది
" ఇప్పుడప్పుడే అయేలా లేదురా , ఈ నెలాఖరు అవుతుందేమో ...." చెప్పాడు.. అతని స్వరం లో ని భావాన్ని పట్టుకోవడం కష్టం.
" అయ్యో అవునా ... పదవ తేదీ తర్వాత వస్తాను అన్నావ్ "...నిరాశ
" అదే చెప్పేది మరి పదవ తేదీ తరవాత ఎప్పుడవుతుందో మరి డేట్ చెప్పలేదుగా ..." నవ్వేడు
మౌనం ..... నిశ్శబ్దం ఇద్దరి నడుమా
" ఏయ్ ఏంటీ ఉన్నావా ? మాటాడు పదిహేను రోజుల తర్వాత ఇవాలే తీరింది నాకు ... మాట్లాడురా ..." బుజ్జగింపు
" ఏమి మాటాడను ... ఏమీ లేదు ...." నిర్లిప్తంగా నిరాశ ఆమె స్వరం లో
" అబ్బా మాటాడరా మరీ ఏంటి చిన్నపిల్లలా వస్తానుగా ....."
" బాలూ.... నాకు నువ్వు కావాలి ... చూడాలి నిన్ను ... నీ చేతుల్లో చచ్చిపోవాలనుంది " ఆగి ఆగి వెక్కి పడుతోన్న మనసుతో
" ఏయ్ మెంటల్ ....ఏంటా మాటలు ..."
" నిజం నా గురించి నువ్వేమనుకుంటావు ..."
" చెప్పాగా మెంటల్ అనీ ....." పకపక నవ్వేడు
ఆమె మాటలాడలేదు మళ్ళీ తనే అన్నాడు
" ఏంటీ చచ్చిపోతావా? ఓకే ఐతే రెడీ గా ఉండు ఇద్దరం చచ్చిపోదాము ఓకే నా ..." హాస్యం తో కూడిన లాలన
" బతాకాలని లేదు నాకు ..... నువ్వెందుకు చావడం " ఉక్రోషంగా అంది
" నాకూ లేదు రా ... బతకాలని అందుకే వస్తాగా ఇద్దరం చచ్చిపోదాం "
" మరి నువ్వొస్తే మనిద్దరం దగ్గరైతే అప్పుడు ఇంకేదో అయితే అప్పుడు ..... బతకాలనిపిస్తే ..."
" హహహహ్హహా అందుకే అన్నా మెంటల్ అని ....చాల్లే చావు కబుర్లు జీవితం గూర్చి చెప్పు ఎమన్నా "
" నాకా ఏమీ లేవు ... "
" మృత్యువొక్కటే సత్యం రా ... అది వచ్చేటప్పుడు వస్తుంది ... దాని కోసం ఆత్ర పడక్కర్లేదు ..." గంభీరంగా పలికిన్దతని గొంతు
" నిజమే బాలూ. .. అయినా నేను నీ లా జ్ఞానిని కాదుగా ఏదో అలా బతికేస్తున్నా .... ఒక్క మాట అడగనా?" ఆత్రం
" అడుగు ....."
" ఒక్కసారి నువ్వు నావాడివి అనుకోవచ్చా నేను "
" దానికి పెర్మిషణ్ ఎందుకు అనుకో...." నవ్వేడు
" అబ్బ అది కాదు ... నువ్వెప్పుడైనా నన్ను నీదానిగా అనుకోవెందుకని?"
" ఎందుకిప్పుడిదంతా అసలీ సొంతం పరాయీ ఇవన్నీ అవసరమా చెప్పు .... మనిద్దరికీ ఒకరంటే ఒకరికి ఇష్టం అంతే "
" అంతే ప్రేమగా ఒక్కసారి నువ్వు నాదానివని నేను నీ వాడినని అనొచ్చుగా ...."
" అబ్బ నువ్వు ఇలా మాటాడవే ఎప్పుడూ ... నాకీ మెలోడ్రామ నచ్చదు...ఆడాళ్ళకి అదే ఇష్టం ... నాకు ఇష్టమైతే ఇష్టం లేకుంటే చెప్పేస్తా నాకు నువ్వు వద్దమ్మ విసిగించకు అని ....మనకి మొహమాటం తక్కువ కదా ..."
" ఓయ్ ! నాకీ మెలోడ్రామాలు అసలు నచ్చవు ఏదో మాటడుదామని అన్నా అంతే ... నన్నూ ఆ లిస్టు లో కలిపెయ్యకు సుమా "
" నాకు తెలుసు రా నువ్వు ఆ లిస్టు లో లేవు లే హహహ"
" సరే ఏమి చేస్తున్నావు , అవును కధలేందుకు రాయవు నువ్వు ?..."
" ఎందుకు రాయను రాస్తానే ...రాసాను చాల అచ్చైనాయి కూడా "
" అసలీ ఫేస్ బుక్ వచ్చి మనుషుల్ని చెడ గొట్టిన్దనుకో ఎంచక్కా రాసుకునే వారు ఇది వరకు ఇప్పుడు ... మీ అడాల్లేదో ఒక బొమ్మో వాక్యమో పెట్టడం దానికి ఆహా ఓహో అని అందరి కామెంట్లూ...."
" ఓయ్ ఓయ్ జోరు తగ్గించబ్బాయ్ అసలు మనం పరిచయమైంది కూడా ఇందులోనే ....మర్చిపోకు..."
" ఓకే పరిచయమైనా వెంటనే వారం రోజుల్లో మీ ఊరు వచ్చాను కదా అమ్మాయ్?"
" వస్తే ..నాకోసమా నీ పని మీద వచ్చావ్ ..."
" ఏయ్ గమ్మునుండు ... నేను వచ్చిందీ నీకోసమే ... రెండు సార్లూ వచ్చిందీ నీ కోసమే .... కాదని చెప్పు హహ్హ సరేలే వదిలేయ్"
" ఏమి చదువుతున్నావ్ ?"
" ఏదో బుక్ మీద వర్క్ చేస్తున్న ఈ మధ్యనే ... లత మోహన వంశి గూర్చి మాటాడా "
" ఇటీవల నాకు నచ్చిన మంచి ఫిలోసోఫేర్ ని చెప్తాను చదువు నీకు నచ్చ్చుతాడు , బామన్ తన పుస్తకం " లిక్విడ్ మాడర్నిటీ" ఆర్టికల్స్ చాల బాగున్నాయ్ చదవరా అసలు ఈ ఆధునిక యుగం లో యువత ఏమి కోరుకుంటున్నారు ఏంటీ అన్నది సామజిక శాస్త్రవేత్తగా చాల బాగా డిస్కస్ చేసేడు. నాకు బాగా నచ్చాడు.."
" ఓకే తప్పకుండ చదువుతా ... తాత్వికా... మనోవైజ్ఞానిక కోణం లో కొన్ని రచనలు స్టడీ చేస్తున్నా ... రాయాలి ఇంకా "
" అసలే మెంటల్ వి ఇంకా నీకా స్టడీ లెందుకు హహః"
" హహః నిజమేలే నేను మెంటలే ..ఒప్పేసుకున్నా "
" ఏయ్ ఏదన్న ఒప్పేసుకుంటావా ... నీ గురించి నాకు తెలీదా ఏంటీ... ఉరికే అన్నా రా ... "
" నాకు తెలుసు సార్.... నా కవితల పుస్తకం తెద్దామని అనుకుంటున్నా మిత్రురాలు ఒకామె బాగా ప్రోత్సహిస్తోంది ..."
" మరింకేమైతే తప్పక తీసుకురా ... వేరి గుడ్ "
" సరేలే ... ఆలోచిద్దాం ... యు.జి. మీద ఎవరో ఈ మధ్య వర్క్ చేసారు అయన కొటేషన్స్ తెలుగు లో చేసారు, అయన మీద ఇంతకు ముందు నేను వర్క్ చేశాను కదా ... ఆ బుక్ కూడా ఆవిష్కరణ ఉంది "
" అవునా గుడ్ ... ఒక ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు రూం లో ఇక పడుకోనా"
" ఓహో చెప్పవేమీ ... ఆ అమ్మయినలా కూర్చోబెట్టి మాటాడు తున్నావా టైం వేస్ట్ కదా ఎంజాయ్ "
" హే ! మెంటల్ నా గురించి ఎందుకల అనుకుంటావ్ ఉన్నది అబ్బాయ్ ... వాడు హైదరాబాద్ నుండి వచ్చాడు నా కోసం ..."
" సరే సరే .... ఏదన్న ఎవరన్న ... పాపం ఆయనకీ చెప్పు ఓ మెంటల్ అండీ నాకోసం కలవరిస్తుందీ అని .. లేకుంటే మళ్ళీ ఆమె అపార్ధం చేసుకుంటుంది పాపం ...."
" అబ్బా గమ్మునుండు ... అమ్మాయి కాదురా అంటే....వినవు కదా ..నిన్నూ.."
" ఓకే ఓకే ఎవరైనా నేను చెయ్యగలిగేది ఏమీ లేదులే కానీ ...బజ్జో ....ఇంకేమన్నా ...నీ కౌగిలి లో నలిగి పోవాలనుంది...ఆ అదృష్టం ఇవాళ ఆవిడకి ప్చ్ ప్చ్.."
" ఏయ్ పిల్లా నా కౌగిలిలో నలిగి పోయేది దిండు మాత్రమే ఇంకెవరూ లేరిక్కడ ....బజ్జో నువ్వు కూడా"
" నేను నిద్ర .... వద్దులే ప్రయత్నించడం విఫల మవడం ఎందుకు ...నువు చెప్పావుగా ఎవరినో చదవమని అయన దగరికి వెళ్తా "
" యా సరే మరైతే ఉంటా .... చదువుకో ... ఆరోగ్యం కొంచం ....చుసుకోరా..."
ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దం ..... ఫోన్ కట్ చేసిన శబ్దం
................................................................ప్రేమతో ...జగతి 5.23pm Sunday 7th Oct 2012
Friday, October 5, 2012
ఎదురుచూపు
నిరీక్షించొద్దు
నాకోసమంటే....
అన్నాడు నెలరాజు ఆత్మీయంగా
చిర్నవ్వింది కలువ
అతని ప్రేమకి.....ప్రేమతో...జగతి
Subscribe to:
Posts (Atom)